忠犬ハチ公 (ちゅうけんハチこう)

ဝေါဟာရနှင့် ခန်းဂျီး ရှင်းလင်းချက်

• 忠犬ハチ公 (ちゅうけんハチこう) – သစ္စာရှိခွေးလေး ဟချိကို
• 公 (こう) – ခွေးနာမည် (ဥပမာ “Mr.” ကဲ့သို့)
• 日本 (にほん) – ဂျပန်
• 最も (もっとも) – အများဆုံး၊ အထူးခြားဆုံး
• 感動的 (かんどうてき) – စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ
• 物語 (ものがたり) – ပုံပြင်၊ ဇာတ်လမ်း
• 一つ (ひとつ) – တစ်ခု
• として – အဖြစ်
• 語り継がれる (かたりつがれる) – ပြောဆိုလက်ဆင့်ကမ်းခံရသည်၊ ပြောပြခြင်းခံရသည်
• 秋田犬 (あきたけん) – အကိတခွေး (ဂျပန်ခွေးမျိုးစိတ်တမျိုး)
• 年 (ねん) – နှစ်
• 秋田県 (あきたけん) – အကိတစီရင်စု
• 県 (けん) – ခရိုင်၊ စီရင်စု
• 大館市 (おおだてし) – အိုဒတဲမြို့
• 生まれ (うまれ) – မွေးဖွားခြင်း (生まれる မှ)
• 東京帝国大学 (とうきょうていこくだいがく) – တိုကျိုအင်ပါယာ တက္ကသိုလ် (ယခု တိုကျိုတက္ကသိုလ်)
• 現在 (げんざい) – ယခု၊ လက်ရှိ
• 農学部 (のうがくぶ) – စိုက်ပျိုးရေးဌာန (တက္ကသိုလ်ဌာန)
• 上野英三郎教授 (うえのえいざぶろうきょうじゅ) – ပါမောက္ခ အုအဲနို အဲအိဇဘုရို
• 元 (もと) – မူရင်း၊ အရင်းအမြစ်၊ (ဤနေရာတွင်) ပိုင်ရှင်၊ ထံသို့
• 来る (くる) – လာသည်
• 教授 (きょうじゅ) – ပါမောက္ခ
• 深く (ふかく) – နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း၊ အလွန်အမင်း (深い မှ)
• 愛し (あいし) – ချစ်သည် (愛する မှ)
• また – ထပ်မံ၍
• 心から (こころから) – စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့်
• 心 (こころ) – နှလုံးသား၊ စိတ်
• 懐いていました (なついていました) – အကျွမ်းတဝင်ရှိခဲ့သည်၊ ရင်းနှီးခဲ့သည်
• 毎日 (まいにち) – နေ့တိုင်း
• 向かう (むかう) – ဦးတည်သည်၊ သွားသည်
• 渋谷駅 (しぶやえき) – ရှီဘုယဘူတာရုံ
• 見送り (みおくり) – လိုက်ပို့သည်၊ နှုတ်ဆက်သည် (見送る မှ)
• 午後の (ごごの) – နေ့လယ်ပိုင်း၏
• 同じ (おなじ) – တူညီသော
• 時間 (じかん) – ကြာချိန်
• 時 (じ) – အချိန်
• 間 (かん) – ကြား၊ အကွာအဝေး
• 辛抱強く (しんぼうづよく) – စိတ်ရှည်ရှည်ထား၍
• 待っていました (まっていました) – စောင့်နေခဲ့သည်
• 日常 (にちじょう) – နေ့စဉ်
• 常 (じょう) – ပုံမှန်
• 光景 (こうけい) – မြင်ကွင်း
• 利用する (りようする) – အသုံးပြုသည်
• 多く (おおく) – များပြားစွာ
• 人々 (ひとびと) – လူများ
• 間 (あいだ) – အကြား
• 親しまれていました (したしまれていました) – ရင်းနှီးခင်မင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်
• しかし (しかし) – သို့သော်လည်း
• 脳溢血 (のういっけつ) – ဦးနှောက်သွေးကြောပြတ်ခြင်း
• ため– ကြောင့်
• 急逝 (きゅうせい) – ရုတ်တရက် ကွယ်လွန်ခြင်း
• その日以来 (そのひいらい) – ထိုနေ့မှစ၍
• 戻ってくる (もどってくる) – ပြန်လာသည်
• にもかかわらず – မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ
• 死後 (しご) – သေဆုံးပြီးနောက်
• 約 (やく) – ခန့်မှန်းခြေ
• にわたり – တစ်လျှောက်လုံး
• 決まった (きまった) – သတ်မှတ်ထားသော (決まる မှ)
• 足 (あし) – ခြေထောက် (ဤနေရာတွင် “ခြေလှမ်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်)
• 運び (はこび) – သယ်ယူသည်၊ ရွှေ့သည် (運ぶ မှ)
• 亡き (なき) – ကွယ်လွန်သူ
• 主人 (しゅじん) – သခင်၊ အိမ်ထောင်ဦးစီး
• 待ち続けました (まちつづけました) – စောင့်မြဲနေခဲ့သည်
• 雨の日 (あめのひ) – မိုးရွာသောနေ့
• 雨 (あめ) – မိုး
• 風の日 (かぜのひ) – လေတိုက်သောနေ့
• 風 (かぜ) – လေ
• 雪の日 (ゆきのひ) – နှင်းကျသောနေ့
• 雪 (ゆき) – နှင်း
• でさえ (でさえ) – ပင်လျှင် (အလေးပေးစကားလုံး)
• 改札口 (かいさつぐち) – လက်မှတ်စစ်ဂိတ်
• 見つめ (みつめ) – စိုက်ကြည့်သည် (見つめる မှ)
• 姿 (すがた) – ပုံသဏ္ဍာန်၊ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်
• 探し続けました (さがしつづけました) – ဆက်လက်ရှာဖွေခဲ့သည်
• 当初 (とうしょ) – အစပိုင်းတွင်
• 行動 (こうどう) – အပြုအမူ
• 駅員 (えきいん) – ဘူတာရုံဝန်ထမ်း
• 員 (いん) – အဖွဲ့ဝင်၊ ဝန်ထမ်း
• 通行人 (つうこうにん) – လမ်းသွားလမ်းလာ
• 訝しがられる (いぶかしがられる) – မေးခွန်းထုတ်ခံရသည်၊ သံသယဝင်ခံရသည်
• やがて – မကြာမီ
• 並外れた (なみはずれた) – ထူးခြားသော၊ သာမန်ထက်ကျော်လွန်သော
• 忠誠心 (ちゅうせいしん) – သစ္စာစောင့်သိမှု၊ သစ္စာစောင့်သိသောစိတ်
• 知る (しる) – သိသည်
• 特に (とくに) – အထူးသဖြင့်
• 紹介される (しょうかいされる) – မိတ်ဆက်ခံရသည် (紹介する မှ)
• 瞬く間に (またたくまに) – မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း
• 全国的 (ぜんこくてき) – တစ်နိုင်ငံလုံးအတိုင်းအတာဖြင့်
• 有名人 (ゆうめいじん) – နာမည်ကြီးပုဂ္ဂိုလ်
• 心を打ちました (こころをうちました) – စိတ်နှလုံးကို ထိခိုက်စေသည်
• 敬意 (けいい) – လေးစားမှု
• 表し (あらわし) – ပြသသည် (表す မှ)
• 温かい (あたたかい) – နွေးထွေးသော
• 食べ物 (たべもの) – အစားအစာ
• 与えたり (あたえたり) – ပေးသည် (与える မှ)
• 撫でたり (なでたり) – ပွတ်သပ်သည် (撫でる မှ)
• 終えました (おえました) – ပြီးဆုံးသည် (終える မှ)
• 生涯 (しょうがい) – ဘဝတစ်လျှောက်လုံး
• 称える (たたえる) – ချီးမွမ်းသည်၊ ဂုဏ်ပြုသည်
• 渋谷駅前 (しぶやえきまえ) – ရှီဘုယဘူတာရုံရှေ့
• 前 (まえ) – ရှေ့
• 銅像 (どうぞう) – ကြေးရုပ်တု
• 建立 (こんりゅう) – တည်ဆောက်ခြင်း
• 今 (いま) – ယခု
• 渋谷 (しぶや) – ရှီဘုယ
• シンボル – သင်္ကေတ
• 待ち合わせ場所 (まちあわせばしょ) – ချိန်းတွေ့ရန်နေရာ၊ ဆုံရပ်
• 利用され (りようされ) – အသုံးပြုခံရသည်
• 国内外 (こくないがい) – ပြည်တွင်းပြည်ပ
• 観光客 (かんこうきゃく) – ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသည်
• 訪れる (おとずれる) – လာရောက်သည်
• 家族愛 (かぞくあい) – မိသားစုအချစ်
• 象徴 (しょうちょう) – သင်္ကေတ
• 世代 (せだい) – မျိုးဆက်
• 超えて (こえて) – ကျော်လွန်၍ (超える မှ)

忠犬ハチ公は、日本で最も感動的な物語の一つとして語り継がれる秋田犬です。1923年、秋田県大館市で生まれたハチ公は、東京帝国大学（現在の東京大学）農学部の上野英三郎教授の元へとやってきました。教授はハチ公を深く愛し、ハチ公もまた教授に心から懐いていました。

毎日、教授が大学へ向かう際には、ハチ公は渋谷駅まで見送りに行き、午後の同じ時間には駅で教授の帰りを辛抱強く待っていました。この日常の光景は、渋谷駅を利用する多くの人々の間で親しまれていました。

しかし、1925年5月21日、上野教授は大学で脳溢血のため急逝されました。その日以来、教授が戻ってくることはありませんでした。にもかかわらず、ハチ公は教授の死後も約10年間にわたり、毎日、決まった時間になると渋谷駅へ足を運び、亡き主人を待ち続けました。雨の日も風の日も、雪の日でさえ、ハチ公は駅の改札口を見つめ、教授の姿を探し続けました。

当初、ハチ公の行動は駅員や通行人から訝しがられることもありましたが、やがてその並外れた忠誠心は人々の知るところとなりました。特に、1932年に東京朝日新聞にハチ公の物語が紹介されると、彼は瞬く間に全国的な有名人となり、「忠犬」として多くの人々の心を打ちました。人々は彼に敬意を表し、温かい食べ物を与えたり、撫でたりしました。

ハチ公は1935年3月8日、11歳の生涯を終えました。彼の死後、その忠誠心を称えるため、渋谷駅前にはハチ公の銅像が建立されました。この銅像は、今や渋谷のシンボルとして、待ち合わせ場所としても利用され、国内外から多くの観光客が訪れる場所となっています。ハチ公の物語は、日本における**「忠誠心」「絆」「家族愛」の象徴**として、世代を超えて語り継がれています。

အသံဖိုင်နားထောင်ရန်

ဟချိကို (Hachiko) ဟာ ဂျပန်နိုင်ငံမှာ ပြောမကုန်နိုင်အောင် လူသိများတဲ့ စိတ်ထိခိုက်ဖွယ်ရာ ဇာတ်လမ်းတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ အကီတာမျိုးနွယ် ခွေးတစ်ကောင် ဖြစ်ပါတယ်။ ၁၉၂၃ ခုနှစ်မှာ အကီတာစီရင်စု၊ အိုဒါတဲမြို့မှာ မွေးဖွားခဲ့တဲ့ ဟချိကိုဟာ တိုကျို တော်ဝင်တက္ကသိုလ် (ယခု တိုကျိုတက္ကသိုလ်) စိုက်ပျိုးရေးဌာနက ပရော်ဖက်ဆာ အူအဲနို အဲအိဇာဘူရိုးဆီကို ရောက်ရှိလာခဲ့ပါတယ်။ ပရော်ဖက်ဆာက ဟချိကိုကို အလွန်ချစ်ခင်သလို၊ ဟချိကိုကလည်း ပရော်ဖက်ဆာကို စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ ခင်တွယ်ခဲ့ပါတယ်။

ပရော်ဖက်ဆာ တက္ကသိုလ်သွားတိုင်း ဟချိကိုက ရှီဘူယာဘူတာအထိ လိုက်ပို့လေ့ရှိပြီး နေ့လယ်ပိုင်း အချိန်ကျရင်လည်း ပရော်ဖက်ဆာ အပြန်ကို ဘူတာမှာ စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ဆိုင်းလေ့ရှိပါတယ်။ ဒီနေ့စဉ် မြင်ကွင်းဟာ ရှီဘူယာဘူတာကို အသုံးပြုတဲ့ လူအများကြားမှာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်တဲ့ မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ၁၉၂၅ ခုနှစ်၊ မေလ ၂၁ ရက်နေ့မှာတော့ ပရော်ဖက်ဆာ အူအဲနိုဟာ တက္ကသိုလ်မှာပဲ ဦးနှောက်သွေးကြောပြတ်ပြီး ရုတ်တရက် ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပါတယ်။ အဲ့ဒီနေ့ကစပြီး ပရော်ဖက်ဆာ ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာတော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့လည်း ဟချိကိုဟာ ပရော်ဖက်ဆာ ကွယ်လွန်ပြီးနောက် ၁၀ နှစ်နီးပါးအထိ နေ့စဉ်မှန်မှန် သတ်မှတ်ထားတဲ့အချိန်ရောက်တာနဲ့ ရှီဘူယာဘူတာကို သွားပြီး ကွယ်လွန်သွားတဲ့ သခင်ကို ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပါတယ်။ မိုးရွာသည်ဖြစ်စေ၊ လေတိုက်သည်ဖြစ်စေ၊ နှင်းကျသည်ဖြစ်စေ ဟချိကိုဟာ ဘူတာဝင်ပေါက်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပရော်ဖက်ဆာရဲ့ ပုံရိပ်ကို ရှာဖွေနေခဲ့ပါတယ်။

အစပိုင်းမှာတော့ ဟချိကိုရဲ့ လုပ်ရပ်ကို ဘူတာဝန်ထမ်းတွေနဲ့ ခရီးသွားလာသူတွေက သံသယဝင်ကြပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ သူ့ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ သစ္စာစောင့်သိမှုဟာ လူသိများလာခဲ့ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် ၁၉၃၂ ခုနှစ်မှာ တိုကျို အာဆာဟိ သတင်းစာမှာ ဟချိကိုရဲ့ ဇာတ်လမ်းကို ဖော်ပြလိုက်တဲ့အခါ သူဟာ ချက်ချင်းဆိုသလို တစ်နိုင်ငံလုံးမှာ နာမည်ကြီးလာပြီး “သစ္စာရှိတဲ့ခွေးလေး” အဖြစ် လူအများရဲ့ ရင်ထဲကို ထိမှန်ခဲ့ပါတယ်။ လူတွေက သူ့ကို လေးစားတဲ့အနေနဲ့ နွေးထွေးတဲ့ အစားအသောက်တွေ ပေးကျွေးတာ၊ ပွတ်သပ်ပေးတာတွေ လုပ်ခဲ့ကြပါတယ်။

ဟချိကိုဟာ ၁၉၃၅ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၈ ရက်နေ့မှာ ၁၁ နှစ်အရွယ်နဲ့ ဘဝကို နိဂုံးချုပ်ခဲ့ပါတယ်။ သူသေဆုံးပြီးနောက် သူ့ရဲ့ သစ္စာစောင့်သိမှုကို ဂုဏ်ပြုတဲ့အနေနဲ့ ရှီဘူယာဘူတာရှေ့မှာ ဟချိကိုရဲ့ ကြေးရုပ်တုကို တည်ဆောက်ခဲ့ပါတယ်။ ဒီကြေးရုပ်တုဟာ အခုအခါမှာ ရှီဘူယာရဲ့ သင်္ကေတတစ်ခုဖြစ်နေပြီး ချိန်းဆိုတွေ့ဆုံရာ နေရာအဖြစ်လည်း အသုံးပြုကာ ပြည်တွင်းပြည်ပ ခရီးသွားဧည့်သည် အများအပြား လာရောက်လည်ပတ်ကြတဲ့ နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ ဟချိကိုရဲ့ ဇာတ်လမ်းဟာ ဂျပန်နိုင်ငံမှာ “သစ္စာစောင့်သိမှု”၊ “နှောင်ကြိုး”၊ “မိသားစု ချစ်ခြင်းမေတ္တာ” တို့ရဲ့ သင်္ကေတအဖြစ် မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် ပြောဆိုလာခဲ့ကြပါတယ်။